Blog

Haar kleur was groen

In mijn werk als schoonheidsspecialiste voor “verwenzorg” ontmoet ik veel bijzondere mensen. Deze keer werd ik gevraagd om een patiënte op te maken voor de bruiloft van haar dochter.

Een hartelijk ontvangst door de patiënte. Mijn koffer zet ik naast de wasbak en ga naast de patiënte zitten, even kennismaken. De patiënte heeft er zin in en is er klaar voor.

Een verpleegkundige, werkzaam op afdeling Gynaecologie van het UMC Utrecht, had contact met mij gezocht. Een vrouw van 70 jaar met een oncologische aandoening wil graag naar de bruiloft van haar dochter in Hoevelaken. Stichting Ambulancewens zou haar ophalen rond het middaguur. De patiënte wil graag goed verzorgd voor de dag komen.

Rustig leg ik de make-up spullen op de wastafel, kleurenpaletten, kwastenset en crèmes. De patiënte kijkt mee en wordt nog enthousiaster. Zoveel make-up spullen allemaal voor haar. Samen overleggen we, wat ze mooi vindt, het is haar dag om te stralen.

Haar gezichtskenmerken neem ik in mij op, haar ogen, huidskleur. Dan pak ik een kleurenpallet en wijs naar de kleur groen. Heel uitgelaten en enthousiast reageert de patiënte. Dat is de kleur die zij ook altijd gebruikt, haar kleur is groen. De crème breng ik aan op haar gezicht, gevolgd door de oogmake-up. Zij geniet zichtbaar van de aanraking. Het lijkt wel een massage, zegt ze.

De patiënte vertelt over haar man, die in de zomer van 2016 is overleden aan kanker. Haar dochters en muziek van Ede Staal. Haar verhaal raakt me, maar inspireert ook: wat een krachtige vrouw! Het is natuurlijk van ontzettend groot belang dat ze als getuige bij het huwelijk van haar dochter aanwezig kan zijn, en kan genieten. Ik kam haar, haren in model. Stralend bekijkt ze zich zelf in de spiegel, klaar voor de trouwerij!

Dankbaar is de dochter van de patiënte dat ik haar had opgemaakt. Want het was een dag dat zij even niet ziek was, maar de moeder van de bruid die keihard aan het stralen was!



Lees ook:

Glimlach Het cadeau De man met de (verkoop) kar De wandelaar Rozentuin Even geen patiënt zijn