Blog

Glimlach

Samen met de verpleegkundige lopen we de kamer binnen van de patiënte. Zij is al 6 weken opgenomen in het ziekenhuis en dus toe aan wat afleiding. Ze fleurt wat op als ze mij ziet en ik feliciteer haar met haar verjaardag, twee dagen eerder was ze jarig geweest en is ze 20 geworden!

Rustig ga ik naast de patiënte zitten als de verpleegkundige de kamer uit is gelopen en de patiënte begint te vertellen dat het ziekenhuis geen onbekend terrein voor haar is. Vanaf dat ze kind was kwam ze regelmatig in het Wilhelminakinderziekenhuis waar ze werd behandeld voor reuma. Nu is het een heel ander verhaal, er is een tumor in haar buik gevonden. Drie dagen voor haar verjaardag is die verwijdert. Ze had heel veel pijn ook tijdens haar verjaardag maar nu gaat het weer een stuk beter. Als het goed gaat met de zondevoeding mag ze eind van de week naar huis. Daar kijkt ze enorm naar uit. De patiënte vertelt dat ze nog nooit zo lang in het ziekenhuis is verbleven. Gelukkig krijgt ze vaak bezoek en haar moeder is er elke dag en soms blijft ze slapen.

Nadat de patiënte gekozen heeft wat voor haar een verwenbehandeling is, zet ik alles langzaam klaar en ondertussen staat op de achtergrond een muziekje aan en de patiënte is helemaal klaar voor de ontspanning. Haar gezicht en voeten worden in het zonnetje gezet. Gedurende behandeling lijkt de patiënte helemaal weg met haar gedachten. Als de behandeling erop zit doet de patiënte langzaam haar ogen open en ze vertelde dat ze echt helemaal even weg was, dat het goed voelde. Ze krijgt nog een klein presentje voor haar verjaardag en er verschijnt een glimlach die meer zegt dan duizendwoorden. Met die mooie glimlach liet ik haar achter.



Lees ook:

Rozentuin Het cadeau De man met de (verkoop) kar De wandelaar Haar kleur was groen Even geen patiënt zijn